TEKRARLAYAN KARIN AĞRILARI

KRONİK (TEKRARLAYAN) NONSPFSİFİK FONKSİYONEL KARIN AĞRISI

 Üç ay veya daha uzun süre ile değişik zamanlarda en az üç ağrı atağı (krizi) olarak karşımıza çıkar

 4-12 yaş arası (en çok 7-12 yaş) çocukların %15 inde (bazı kayıtlara göre %30'unda görülebilir).

Ağrının özellikleri değişkendir.

Çocuklar genellikle belli belirsiz olarak göbek çevresini gösterirler.

Ağrı atakları çoğunlukla dakikalar sürer. Bazen 1 saate kadar uzayabilir.

Ağrı atakları gündüzleri oluşur. Ağrının gece olması olağan değildir. Ağrının yemeklerle, ya da hareketle ilişkisi yoktur
.

Ağrı atağı sırasında çocuklar soluk görünümlüdürler, yatmak isterler.

Ağrı geçtikten sonra hiç birşey  olmamış gibi oyunlarına kaldıkları yerden devam ederler.

Ağrı krizlerinde çocuklar sinirli olabilirler,ağrıya dramatik reaksiyonlar eşlik edebilir Bazı çocuklar elleri ile karnlarını tutarak iki büklüm olabilirler.

Bazı çocuklar ise ağrı atağı ile birlikte kusabililer (%30).

Ağrı atakları bazen yemek esnasında özellikle çocuğa yemesi için ısrar edildiğinde veya okula gitmeden hemen önce olur.

Bu çocukların genel olarak migren başağrılarına benzer tipik bir öyküleri vardır                                

Aile ve hekim öncelikle; enfeksiyöz , inflamatuar, metabolik, anatomik veya tümöral bir hastalık belirtisi m i dıye endişelenir .Fakat çocukların fizik bakılarında bir şey bulunmaz. Tamamen normaldirler.

Bu ağrılar hiç bir patalojik duruma bağlı yani organik olmayıp tamamen fonksiyoneldir.

Tekrarlayan karın ağrılarının otonom (istem dışı çalışan) sinir sisteminin duygusal yüklenmelerİnde daha çok görülmesi bunun psikosomatik bir hastalık olduğunu düşündürmektedir.

 Yani duygusal uyaranların sindirim sisemindeki bir yansıması gibi düşünülmektedir. (viserall hiperalgezi)

Bu çocukların şikayet etikleri ağrı gerçektir rol yapıyorlar gibi yorumlanmamalıdır.

Bu olgularda annelerinin aşırı korumacılığı, çocukların özgüven eksikliği, aile içi kavgalar, ölümler, hastalıklar, arkadaş ve öğretmen ilişikilerinde sorunlar, okul fobisi, stres gibi duygusal uyaranların; ağrı eşiğini düşürerek fonksiyonel ağrılara sebep olduğu düşünülmektedir
.

Tekrarlayan karın ağrıları şikayeti olan çocukların ailelerinin çocukluklarında a aynı şikayetlerin olduğu, bu kişilerin; mükemmeliyetçi, başarıya odaklanmış ve üzülmeye yatkın oldukları gösterilmiştir.

Fonksiyonel karın ağrısı olan çocukların bir kısmında; baş ağrısı, baş dönmesi, araç tutması, sıcaklığa tahammülsüzlük gibi istem dışı sinir sisteminin genel fonksiyon bozukluklarını gösteren belirtiler de olabilir.

Fonksiyonel karın ağrıları olan çocukların fiziki bakılarında bir patoloji bulunmadığı gibi; tanı koyduracak özgül bir labaratuar testi de yoktur
.

ORGANİK KARIN AĞRISI NE ZAMAN DÜŞÜNÜLMELİDİR

·         Çocuk 4 yaşından küçükse

·         Ağrı sürekli ise

·         Ağrı lokalizasyonu farklı ise

·         Ağrı uykudan uyandırıyorsa

·         Sırt ağrısı, yutma güçlüğü

·         Kilo kaybı

·         Ateş, sarılık, döküntü

·         Burun kanaması

·         Ele gelen kitle

·         Artmış sedimantasyon hızı, karaciğer, böbrek fonksiyonlarnda bozukluk varsa

Organik karın ağrısı olasılığı düşünülmelidir. O zaman gerekli tetkikler yapılmalıdır
.

FONKSİYONEL KARIN AĞRILARINDA TEDAVİ

Aileyi rahatlatmak duygusal sorunlar için psikolojik tedavi yeterli olur. Prognoz (sonuç) iyidir.

BINGILDAK

                                     

Yeni doğanda başlıca ön-arka (ayrıca 2 sfenoid-2lamboid ile birlikte 6  bıngıldak vardır)olarak 2 bıngıldak mevcuttur

Ön bıngıldak; 1-4 cm çapında. Arka bıngıldak; üçgen şeklinde 0,5 cm çapındadır.

Ön bıngıldağın kapanma yaşı;7-19 ay arası  ortalama olarak  12-18 ay civarıdır.

Arka bıngıldak 3 ay civarı, nadiren de 6. ayda kapanır

.

Bıngıldağın kapanması bazen 4-5. aylarda da olabilir. Hatta; nadiren bebek bıngıldağı kapalı olarak da doğabilir

.

Sütürler (kafa kemikleri dikişleri) açıksa, baş çevresi normal büyüyorsa sorun yoktur.

Bıngıldak klinik olarak kapanmış izlenimi verse de röntgen incelemelerinde tam kapanmanın olmadığı tespit edilebilir.

Kapanmanın gecikmesi durumunda da :raşitism,hidrosefali, sifiliz, hipotroidi, osteogenezis inperfekta, mongolizm, gargoylisim gibi hastalıklar  akla gelebilir. Bütün bunların klinik ve labratuvar tetkikleri ile teyidi gerekir

.

Burada yapılması gereken; baş çevresi ölçümlerinin takibidir. Baş çevresi normal büyüyorsa sorun yoktur.

Kafa kemikleri ile başın büyümesi arasında yüksek bir korelasyon vardır beyin gelişmez ise baş küçük kalır.

Küçük baş çevresi küçük bir beyinin belirtisidir.

Yeni doğan da beynin hacmi erişkinin %25 i,  6. ayda %50 si,  2. Yaşta %80 i oranındadır. Beynin bu hacimle büyümesinin uyarıları ile baş çevresi de büyür.

Küçük bir baş çevresi küçük bir beynin (hacimce büyüyemeyen, hasarlı bir beynin) göstergesidir.

Bıngıldağı küçük bebeklerde D Vitamini vermeyi kesmek bu nedenle yanlıştır.

 Bıngıldak küçüklüğünün D vitamini vermekle bir bağlantısı olmadığı gibi,

 Bıngıldağı büyük bebeklere de Raşitizmin diğer belirtileri yoksa D vitamini yüklemesi yapmakta o derece yanlıştır.

Bıngıldağın çok açık olması doğuştan troid hormon yetersizliği belirtisi olabilir.

 Sadece bıngıldak büyüklüğüne bakarak troid hormon yüklenmesi yapmakta yanlıştır.

Bıngıldağın erken kapanması aşırı paratroid hormon salgısından da olabilir. O zaman da Hiperparatriodinin klinik ve laboratuar bulgularının bunu doğrulaması gerekir

.

Bıngıldak açık iken bebekle ilgili bize önemli ipuçları da verebilir. Çocuk sakin ve oturur pozisyonda iken bıngıldak el ile yoklandığında kabarık, gergin pulsatil (nabız gibi atar olması ) kafa içi basınç artımı, menenjit-beyin içinde yer tutan oluşum şüphesi  için önemli bir bulgudur.

Ancak hafif bir pullasyon normal süt bebeklerinde görülebilir.

Buna karşılık bıngıldağın çökük olmasıda bebeğin su dengesinin bozuk olduğunun, su kaybının varlığının işareti olabilir.

Tabi ki bu görüntüler bebekte diğer klinik bulgularla birlikte değerlendirilmelidir.

MİKROSEFALİ

Küçük baş anlamına gelir. Fakat küçük bir beyni daha iyi tanımlar.Beyin gelişiminin geri oluşu nedeni ile ön bıngıldak erken kapanır ve kafatası küçük kalır.

 Mikrosefalİde kafatası simetriktir. Bıngıldağın erken kapanmasına karşın sütürler (kafa kemiklerinin dikişleri) kapanmamıştır.

Mikrosefali primer (doğumda) sekonder (doğumdan sonra) olabilir.

Primer mikrosefali ailesel, doğum öncesi bebeğin geçirdiği enfeksiyonlar, kromozom anomalileri, gebelikte kullanılan ilaçlar ve toksinlere bağlı olabilir.

Sekonder mikrosefali; Beynin doğuştan hasarlı olmayıp bebeğin gelişim devresinde hasar görmesi sonucu, örneğin gebeliğin son aylarında veya erken bebeklik döneminde oluşabilecek travma, anoksi (oksijensiz kalma) gibi nedenlerle oluşur.

KRANİSİNOSİNOSTOZİS

Kafatasını teşkil eden kemiklerin parçaları birbirine yapışık değildir. Sütür olarak isimlendirdiğimiz dikişler bebeğin doğum kanalından geçişini kolaylaştırmak için açık ve doğum esnasında  birbiri üzerine gelerek kafasını küçültür ve  kanaldan kolay geçişi sağlarlar.

Sütürlerin açıklığı 6. aya kadar elle hissedilebilir.

Bu kemiklerin tam olarak yapışması genelde genç erişkin hayata kadar gerçekleşmez.

Kafatası kemiklerinin dikişlerinin erken kapanması olarak tanımlanan kraniosinostozis başın yanlış şekillenmesine, kafa içi basınç artımına bağlı olarak beyinde kalıcı beyin hasarına, gözlerde bozukluğa, diş dizilişinde bozukluğa yol açar.

Bu tablonun geliştiği bebeklerde cerrahi düzeltmeler yapılabilir.

ATOPİK DERMATİT

Bebeklik ve çocukluk çağının en sık görülen kronik  ve sıkıntı yaratan bir deri hastalığıdır.

Pediatrik yaş grubunun %3 ünde görülür.

Nedeni tam bilinmemektedir.  Bu hastaların %70 inde Atopi vardır. Yani; alerjik reaksiyonlara genetik bir yatkınlık sonucu Astma, alerjik konjuktivit, mevsimsel alerjik nezle, besin alerjileri gibi hastalıklara da rastlanır.

Bütün bunlar solunum veya beslenme ile alınan ve insanların büyük çoğunluğunda zararsız olan allergenlere (alerji yaratan) karşı hipersensitif (aşırı hassasiyet) reaksiyonlarıdır.

Hastalığın oluşumunda ayrıca immün, genetik, metabolik, enfeksiyöz ve çevresel faktörlerinde rol oynadığı düşünülmektedir

.

Bebeklik-çocukluk-erişkin fazı olarak 3 tipte karşımıza çıkar. 

BEBEKLİK FAZI: Hastalık doğumda mevcut değildir. 3-6 ay arası alın, yanak derisinde simetrik olarak ve çenede yama tarzında kızarıklık, pürüzlenme ile başlar daha sonra sızıntılı kabuklanma ve pullanma yönünde ilerler
.

Cilt lezyonları ile birlikte huzursuzluk ve kaşıntı vardır. Bebek kaşınamayacak kadar küçük

olduğundan başını ve yüzünü devamlı yastığına sürter
.

Gözler ve ağız çevresinde görülmez. Şiddetli kaşıntı sabit bulgudur. Hasta çocukların göz altında çift deri kıvrımı (Dennie- Morgan belirtisi) ve de kulak kepçesinin yüze birleştiği yerde fissür (yarık) tipiktir.

Bu çocuklarda sıklıkla avuç içi, ayak tabanı çizgileri koyulaşır birde göz nezlesi (konjoktivit) oluşabilir.

Hastalık ılıman iklimli bölgelerde daha çok görülür. İlk ve son bahar dönemlerinde alevlenmeler yapar.

İnek sütü, yumurta ve narenciye türü meyvelerin atopik dermatit gelişimi için zemin hazırlayıcı olduğu düşünülmektedir.

Ayrıca; deterjanlar,eriticiler (solventler), böcek öldürücüler, deodorant, parfüm gibi tahriş edicilerden uzak durulması ipek, naylon, yünlü giysiler yerine pamuklu giysilerin tercih edilmesi, el tırnaklarının kısa kesilmesi, evde; kuş, kedi, köpek gibi evcil hayvan beslenmemesi, ev tozu ve bu tozda yaşayan akarların azaltılması için temizliğin elektrikli süpürge ile yapılması önerilmektedir.

Hastalığın doğal seyri giderek düzelme şeklindedir. Başlıca dönüm noktaları 2 yaş-7 yaş ve buluğ çağıdır

.

Yaşamın 2. Yılında  kendiliğinden gerileyebilir. Pek çoğunda 3 yaşında tamamen kaybolur veya daha nadir olarak ilerleyerek çocukluk yaşı tipine dönüşür

.

Ancak sonunda tamamen iyileşinceye kadar yavaş, yavaş hafifler.

Çocukların %75 i 10-14 yaşlarında tamamen iyileşir çok azında da kronik bir dermatit gelişebilir.

Çocukluk fazında özellikle diz ve dirsek çukurlarında şiddetli kaşıntılı kabuklanmalar gösteren plaklar olarak belirir.

TEDAVİ de öncelik:çoğunun annesindeki endişelerin giderilmesidir. Temel prensip hazırlayıcı  faktörlerden kaçınmak, kaşınma döngüsünü kırmaktır. Bunun için kaşıntıyı teşvik eden deri kuruluğu önlenmelidir.

Günlük ılık su banyoları deriyi nemlendirir, sık sık özellikle banyodan sonra nemlendirici kremler kullanılmalıdır.

Tıbbi tedavi olarak, antihistaminikler, topikal steroidler, katran preparatları. Sızıntılı lezyonlar için

ıslak pansumanlar (Burrow) kullanılabilir.

BRONŞİOLİTİS

Bebeklerde alt solunum yolunun en sık görülen enfeksiyonudur.

Virüslerle oluşur en çok RSV (Respiratory  Synctial Virüs)  etkendir. Hastalık ilk üç yaşta görülür dört yaş üstü çocuklarda seyrektir %80 birinci yaş içinde gelişir özellikle3-6 ay arası çok görülür.

 Şeffaf burun akıntısı, azalmış iştah, hafif ateşle başlar.

Takıben hışıltı, solunum zorluğu, huzursuzluk, solunum sayısı ve kalp atım hızında artma ile siyanoz (morarma) olabilir.

Ateş nadiren 38’’ üstünde olur. Genel görünüm çoğunlukla bozulmamıştır. Muayenede akciğerlerde yaygın patalojik sesler (sibilan ronküsler) duyulur.

Diyafragmın aşağı itilmesine bağlı olarak karaciğer ve dalakta hafif büyüme tespit edilir. Akciğer röntgeninde hava fazlalığı (hiperinflasyon) görülür
.

Klinik tablo akciğerlerde  virüs enfeksiyonu nedeni ile küçük hava yollarının  ( bronşiollerin) içini kaplayan deri yüzeyinin (mukozanın) bozulması yüzeyin bronşiol içini temizleyen tüylerinin yok olması ile  biriken müküs ve hücre artıkları sonucu küçük hava yollarının daralması ile oluşur.

Küçük bebekler bu daralmayı tolore edemez ve bunu aşmak için solunum zorlanır, solunum sayısı artar zorlu solunum ile göğüs kafesi adalelerinin kasılması göğüste kaburgalar arası çekilmelere neden olur. Daralmış bronşiol (küçük hava yolu) den geçen hava müküsle birleşerek hışıltıya sebep olur
.

Hastalık en çok kış ve ilk baharın başlangıcında görülür. Geçirilmiş hastalık sonucu oluşan bağışılık kısa süreli olduğundan tekrarlar görülebilir
.

Anneden geçen antikorlar bebeği hastalıktan koruyamaz.

        Virüslerin bulaşması solunum yolu ile ve damlacık enfeksiyonu ile oluşur.

Küçük bebekler virüsü soğuk günlerde bir odada toplanan aile bireyleri ve ya ziyaretçi komşulardan alırlar.

Konuşurken metrelerce uzağa yayılabilen mikroskobik tükürük damlacıkları ile yayılan virüsler ortamda saatlerce canlı kalabilirler. Bu nedenle kalabalık ve sigara içilen ev ortamı veya kreş gibi toplu yaşam yerlerindeki bebekler,  ayrıca sosyo ekonomik düzeyi düşük, erkek cinsten olanlar, anne sütü ememeyenler, prematüre doğanlar, doğuştan kalp hastalığı ve bağışıklık yetmezliği olanlar risk grubu olarak nitelendirilirler.

Risk faktörleri taşıyan çocukların bir kısmında morarma ile birlikte apne (nefes durması) nöbetleri olabilir.  Bunlar hastaneye yatırılabilirler. Bu çocuklarda nadir olarak solunum yetmezliği gelişebilir ve mekanik ventilasyona bağlanmaları gerekebilir.

       Önceden sağlıklı olan hastalarda risk çok düşüktür.

Hastahaneye yatma mecburiyeti %5 i geçmez çoğunlukla %1 oranındadır.

3 aydan küçükler, doğuştan kalp hastalığı, akciğer hastalığı olanlar ve bağışıklık yetmezliği olanlar için hastanede tedavi gerekebilir.

Etken virüs olduğundan antibiyotik tedavisi gerekmez.

Çok az vakada bakteriyel enfeksiyon eşlik edebilir (Orta kulak iltihabı, pnömoni gibi) o zaman antibiyotik gerekebilir.

TEDAVİ: Destek tedavisi genel prensiptir. Bir kısmına oksijen destek tedavisi gerekebilir. Yarı oturur pozisyonda nemlendirilmiş oksijen verilebilir.  Su kayıpları (dehitratasyon) düzeltilmelidir.
 

Buhar tedavisinin yararı yoktur. Tahriş ile bronşlarda spazm yapabilir. Kortikosteroidlerin (kortizonların) etkinliği kesin değildir. Viral enfeksiyon nedeni ile zararlı olabileceği de dikkate alınmalıdır. Bronş açıcı teofilin yararsızdır. İnhale beta adrenarjikler (ventolin vs.) veya rasemik epinefrin kullanımı da  önerilmez.

Bronşiol tıkanması olan hastaların sadece bazılarında nebülize salbutomole (ventolin vs) cevap alınabilir bu nedenle bir kez denenebilir cevap alınabiliyorsa o zaman devam edilebilir
.

Günümüzde tüm hışıltılı çocuklar hastahaneye yatırılıp nebülizatör maskesi takılarak hem beta adrenerjik  hem de steoidler verilmekte çıkışta bunları evlerinde  de kullanmaları önerildiğinden  bir çok evde nebülüzatör bulundurmak rutine girmiş bulunmaktadır.

Oysa ki bu uygulamaların özellikle 18 ayın altındaki bebeklerde  salbutomolün klinik etkisi belirsizdir. Hatta 6 yaşından küçük çocuklarda da güvenilirliği ve etkinliği tam bilinmemektedir
.

HASTALIĞIN AKIBETİ : Genellikle birkaç gün içinde iyileşme görülür  Nadiren üç haftaya kadar uzayabilir. .Çocukların %40 ında hastalık tekrarlayabilir. Tekrarlarda 2-3 yaşından sonra çok azalır 5 yaşından sonrada tam düzelme olur..

Bazı çocuklarda ileriki yaşlarında astım görülebildiği; bunun geçirilmiş bronşiolite mi yoksa  doğuştan bir yatkınlığa mı bağlı olduğu tartışmalıdır.

Başka bir hastalığı olmayan çocuklarda ölüm  oranı%1 in altında yani çok nadirdir.

YENİ DOĞAN VE AĞIZ SÜTÜ

       Üzülerek belirtmeliyim; hemen, hemen tüm doğum kliniklerinde yeni doğan bebeklere doğumun ilk saatlerinden itibaren;
- Annesinin sütü gelmedi
- Bebeğin kan şekeri düşmesin
 gibi gerekçelerle görevliler tarafından hazırlanmış formula mamalar biberona doldurularak verilmekte,.bebekler sunulan mamaları refleks olarak bir güzel almakta,
       Aileler de bebeklerinin açlığının önlendiğini düşünerek bundan çok memnun olmaktadırlar
Oysa; bu davranış bebeğe yapılmış bir iyilik değil tam anlamı ile büyük bir kötülüktür.
Bu davranışların bilgi eksikliğinden çok; olsa olsa endüstriyel sermayenin reklam gücünden ve konu ile ilgili görevlilerin bu güçten etkilenmesinden kaynaklandığını varsayıyorum.

       Anne sütü bebek doğar doğmaz salgılanmaz.
 Süt yerine çok değerli olan ağız sütü (kolostrum) salgılanır.
Okur yazar olmayanlar bile sütün ilk salgılanmasını üç ezan sesinden sonra beklerler.

AĞIZ SÜTÜ (KOLOSTRUM)

Doğumdan sonraki ilk beş günde salgılanan, koyu sarı renkli miktarca az olmasına karşın protein,vitamin ve minerallerden zengin yağ ve şekerden fakir besleyici değeri çok yüksek bir sıvıdır.

Bu sıvının bağışıklık sağlayıcı sekretuvar IgA (ımmunglobulin) yoğunluğu çok yüksektir
.
Bu globulin bebeğin ağzından başlayarak tüm sindirim sistemi yüzeyini,
takiben bağırsaklardan emilerek , tüm solunum sistemi ile böbrek ve idrar yollarının yüzeylerini de kapar,
 böylece;tüm bu sistemleri enfeksiyonlardan koruyan bir örtü oluşturur.

Ağız sütünde: Annenin geçirdiği rotavirüs, E coli gibi ishal yapan virüsler, tüberküloz, çocuk felci gibi birçok etkene karşı antikorlar da mevcuttur
.
Ağız sütü yaşamın ilk aylarında bağışıklık sistemleri gelişmeyen bebeği korur
.
Doğum öncesi bebeğin bağırsağında birikmiş olan ilk kakanın (mekonyum) atılmasını kolaylaştırır.

MAMA VERMEK YERİNE EMZİRMEK 

Emme doğumdan önce bir refleks olarak vardır.
Doğan bebeğin emmesi anne sütünün gelmesini sağlamak içindir.
 Meme uçlarından kalkan uyaranlar beyinde mevcut hipofiz bezinden  prolaktin  ve oksitosi hormonlarını salgılatır.
Prolaktin sütü oluşturur. Oksitosin sütün salgılanmasını sağlar

Bebek doğumu takıben ilk yarım saat içinde çıplak olarak anne göğsüne konulmalı ve anne memesine tutturulmalıdır.
Böylece; anne ve bebek arasında psikolojik bağ sağlandığı gibi meme başlarının uyarılması ile de prolaktin salgılanması artar ve süt yapımı başlar.

Doğumdan hemen sonra emzirme ile meme uçarının uyarılması  oksitosin salgılanmasını da sağlar.
Bu da uterusun (rahimin) kasılmasını böylece doğum öncesi halini almasını kolaylaştırır, ayrıca doğum sonrası olabilecek
kanamaları da önler.

Bebeğe sadece anne sütü vermek sağlıklı olmanın ve sağlıklı büyümenin temel öğesi olan bağırsak florasının  gelişimi içinde çok önemlidir.

AĞIZ SÜTÜ PREBİYOTİK VE PROBİYOTİKLERDEN ÇOK ZENGİNDİR

Bebeğin bağırsaklarındaki mikrop dengesini koruyan florayı zenginleştirerek hastalık yapıcı mikropların hücrelere bağlanmasını önleyip kaka ile atılmalarını sağlayan PROBİYOTİK
 ve de kalın bağırsaklardaki yararlı bakterilerin aktivitelerini arttıran PREBİYOTİKLER den
 çok zengin olan, özellikle ilk günler anne göğsünden salgılanan ağız sütünün bebeğe mutlak olarak verilmesi bu nedenle çok önemlidir.


Flora gelişimi için günümüzde;  bir çok endüstriyel mamalara pro ve prebiyotikler  eklenerektedir.
Oysa; anne sütü bunların en zengin ve en doğal kaynağıdır.

SONUÇ: Doğar doğmaz bebeğe mama vermekten,mutlak sakınılmalıdır.

Doğumu takıben  ilk yarım saat içinde bebek anne memesine tutturulmalı, bazı yanlış uygulamalarla sağılıp atılan ağız sütünün çok değerli olduğu bunu alan bebeğin ağız sütünün birçok özelliği yanında günlük besin ihtiyacını da karşılayacağı bilinci ile bir katresi dahi ziyan edilmemelidir.

ATEŞ DÜŞÜRÜCÜLERE DİKKAT

ATEŞ Annelerin korkulu rüyasıdır.
 Tüm anneler çocuklarının ateşi yükseldiğinde büyük bir panik içinde gece yarısı bile olsa çocuklarını hastahaneye yetiştirmeye çalışır veya yangına müdahele eden itfaiye eri gibi ateşe karşı bildiği tüm silahları kullanmaya yönelirler.

Oysa ki; ATEŞ, sadece bir belirtidir. Düşman olmayabilir büyük olasılıkla dosttur.
Çok yüksek olmayan 39,5 dereceden düşük ve uzun sürmeyen ateşin çocuk için kötü bir etkisi olmaz.
Deneyler ateşin hastanın immünnolojik  savunmasını arttırarak yayarlı olabileceğini,
Ateşi düşürülmeyen çocukların düşürülenlere göre daha çabuk iyileştiklerini göstermektedir.

Paracetemol (Acetaminofen) birçok preparat özellikle çocuklarda ateş düşürücü ve ağrı kesici olarak çok sık kullanılmaktadır (Calpol, Minoset,Tamol,Paranox gibi)
Tek başına fitil, şurup, tablet şekilleri olduğu gibi reçetesiz satılan bir çok kombine ilacın içinde de paracetemol vardır. Bu nedenle her eve girebilen, çocukları ateşlendiğinde annelerin ilk başvurduğu bir preparattır. Vede çocularda  en sık zehirlenme yapan ilaçların başında gelir.

Paracetemol ateş düşürücü, ağrı giderici olarak; 1950'den beri yaygın olarak kullanılmaktadır.Hastanın alımından sonra 2 saat içinde vücud ısısını yarım derece düşürür(.Annelerse ateşin tamamen normal düzeylere inmesini beklerler). Aç iken alınmalıdır, ilaç etkisinin en üst düzeyi 30-60. dakikalarda oluşur. Ancak; aşırı dozları öldürücü karaciğer nekrozuna yol açabilir.

Özellikle; Ateşi olan bebek ve çocuklarda verilen ilacın ilk dozundan sonra ateşin düşmemesi durumunda ilacın üst üste verilmesi ile ilaç dozu kilo başına 200 mg ı geçerse doz aşımı oluşur. İlacın ağızdan veya rektal yolda alınması fark etmez.
Paracetemol zehirlenmesinde; İlk  saatten sonra iştahsızlık, bulantı, kusma, solukluk, sarılık oluşur.
72, saatte karaciğerde büyüme, beyin ve kalp sorunları, böbrek yetmezliği bazende ölümle sonuçlanan karaciğer nekrozu gelişir.

 Zehirlenmeler yüksek doz paracetemol yanında ardışık olarak başka bir ateş düşürücünün birlikte verilmesi durumunda daha çok görülür.

ARDIŞIK TEDAVİ
Aynı gün içinde 2 ayrı grup ateş düşürücünün örneğin; Paracetemol, ıbuprofen(Pedifen,İbufen,Dolven) gibi ialçların (ateş düşmüyor diye) ard arda verilmesi olayıdır. Bu metod 1970 lerde denenmiştir. Tekli ilaç kullanımından daha etkili ve güvenilir olduğu ispatlanamamıştır.

Ardışık tedavide ilaç yan etkileri çok artar. Ard arda farklı ateş düşürücüleri vermek çocuğun sıkıntısını gidermez. Sadece ailenin sıkıntısını giderebilir.
Paracetemolün bilinen karaciğer nekrozu yapmasının yanında ıbuprofen+paraceteolün ardışık kullanımının sinerjistik toksisite ile böbrek yetmezliği (tübüler nekroz) yaptığıda bilinmektedir.

Doğru olan tekli ilac vede ilacı dozunda kullanmaktır.

HİPERAKTİF ÇOCUKLAR

Zeka düzeyleri normal olmasına karşın; okulda başarısızlık, kurallara uymama, saldırgan davranışlar, öfke kontrolünde güçlükler gösteren çocuklardır.
Toplumda 20-30 çocuktan birinde (yaklaşık %5) genellikle okula başlama yıllarında görülür.
Ana belirtiler: Dikkatsizlik, aşırı hareketlilik ve dürtüsellikdir.

 (American Psykiatric Association 2000 aşağıdaki kriterlere göre.)

DİKKATSİZLİK:

·         Dikkatsizce hatalar yapar

·         Kendisine konuşulduğunda dinlemiyormuş gibi davranır

·         Ödevlerini tamamlayamaz

·         Çaba gerektiren görevlerden kaçar.

·         Unutkandır.

·         Dikkati dış uyaranlarla kolay dağılır.

AŞIRI HAREKETLİLİK

·        Çok konuşur.

·        Devamlı hareket halindedir.

·        Boş zamanlarını sakin bir şekilde geçiremez.

·        Koşuşturup durur, bir yerlere tırmanır.

·        Sınıfta yerinden durmadan kalkar.

·        Durduğu yerde kıpırdanıp durur elleri, ayakları, kıpır kıpırdır.

DÜRTÜSELLİK;

·        Herkesin sözünü keser.

·        Sırasını hiç beklemez.

·        Kendisine sorulan soruların tamamını dinlemeden cevap vermeye çalışır.

Yukarıda ki semptomların 7 yaşından önce başlaması, en az iki farklı ortamda (ev-okul) çocuğun sosyal ve öğrenim yaşamını etkilemesi ayrıca 6 ay veya daha fazla sürmesi gerekir.

Hiperaktivite; kızlara oranla erkek çocuklarda daha çok rastlanır,

 Hiperaktifçocuklarda güçlü bir ailesel yatkınlık mevcuttur.
Gebelik ve doğum komplikasyonları da dikkat eksikliği için bir yatkınlık yaratır. (örneğin: gebelik zehirlenmesi, annenin ileri yaşı, prematüre doğum, annenin gebelik süresince sigara kullanması gibi.)

Hiperaktif çocukların okul başarıları düşüktür.(%15 inde öğrenme güçlüğü vardır.)    Bu çocukların ailelerinde anne-baba-çocuk ilişkilerinde de sorunlar olabilir.
Bu nedenle çocuğun yaşamındaki olumsuzlukların dikkate alınması gerekir.
Örneğin; anne-baba ayrılığı, ailenin geçim sıkıntısı içinde olması, okul değiştirme, tayinler nedeni ile çevre değiştirme, aile bireylerinin hastalıklarının çocuğun üzerindeki etkileri hiperaktivite,( dikkat eksikliği) belirtileri gösterebilir.

Sınıfında uyumlu, derslerinde başarılı, sosyal olarak bulunduğu ortama uyum sağlayabilen çocukların hareketliliği dikkat eksikliği-Hiperaktivite olarak değerlendirilmemelidir.

Çocukta hiperaktivite düşünürken; başka bir nedenle kullanmakta olduğu ilaçlar, işitme, görme bozukluğu, epilepsi, mental retardasyon (bilişsel gecikme), tik bozuklukları da düşünülüp ekarte edilmelidir.

Hiperaktif çocukların; çok hoşgörülü, esprili, risk almasını seven, herkese aşırı güven duyan kişiler olduğu belirtilmektedir.

Einstein, Edison, Hemingway, Dustin, Hoffman, Benjamin, Franklin'inde hiperaktif oldukları düşünülürse; Bu tanıyı alan çocuklarda çokta kötümser olmamak gerekir.

Uyumsuz ve asi davranışları olan bir çok okul çocuğuna yanlış değerlendirme ile hiperaktivite tanısı koyulabilmektedir

.
Doğrusu bu tür çocukların uzman bir psikiyatr tarafından değerlendirilmeleridir.

 TEDAVİ de davranış değiştirme programları ve bazı uyarıcı ilaçlar uygulanmakta.       İlaç tedavisi ile çok iyi sonuçlar alınmaktadır.